GEDICHTEN VAN BEZOEKERS

Hier vindt u gedichten van onze bezoekers. Wilt u ook uw gedicht op deze pagina? Stuur een e-mail.

Wij behouden ons het recht voor om zonder opgaaf van reden een bijdrage niet te plaatsen als wij van mening zijn dat de inhoud niet bij de aard van onze site past of niet voldoet aan onze (minimale) eisen. Tevens behouden wij ons het recht voor gedichten te wijzigen. Hieronder verstaan wij o.a. (grove) schrijffouten. De lengte van uw bijdrage is in principe niet aan een maximumlengte gebonden mits het in onze ogen 'redelijk' is.

 

IK MIS JE ZO !!

Je was pas een jaar in ons leven,
En wij genoten zo van je aanwezigheid,

Je tedere en lieve stem die heel soms
Wel boos of dwingend klonk
Je prachtige lijf dwaalde soms door de kamer
Alsof je iedereen wilde vertederen door je aanwezigheid
Je was mooi, lief, en aardig bovendien
Dat kon iedereen aan je zien

Soms ging je s avonds even weg
Dan wist ik niet waar je was
En 2 keer ben je een hele nacht weggebleven
Ons vol ongerustheid achterlatend
Daarna stond je al schreeuwend voor de deur
En ik liet je snel maar weer binnen
Zielsgelukkig dat je toch weer thuiskwam

Tot 21 december…………
Je ging weg…, ik dacht voor eventjes
Maar we hebben je niet meer gezien of gehoord
Dagen en weken hebben we over straat gezworven
Huilend, en heel verdrietig,
In de hoop dan we je zouden zien
Of in ieder geval een spoor van je konden vinden
Zelfs de kerst heb je niet met ons willen vieren

We hebben je niet kunnen vinden
Ook niets meer van je gehoord
De pijn is niet te beschrijven
Omdat je bij ons hoort!!!
Kom toch terug lieve schat,
We kunnen je niet vergeten

Vandaag is het 7 weken en 1 dag geleden
Dat je ons verliet
Wij blijven hier stilletjes achter,
Verdrinken bijna in ons verdriet
Kom terug in ons leven,
Geef ons nog een kans
Om aan jou te bewijzen
Wij zijn je trouwste fans

En hiermee beloof ik je plechtig
Als je thuiskomt……..
Krijg je elke dag een bakje sheba!!!
Kom terug lieve Duffy
We missen je zo!!!!!!



Gerda Nooijen
naar aanleiding van de verdwijning van onze poes Duffy 21 december 2004
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HONDENLEVEN

Toen kwam Bets uit ’s-Gravendeel

Wat een schatje zeiden er veel

Wat een heerlijke boerenmeid,

maar na 1 jaar had ze aan iedereen schijt.

Ze leefde er maar op los.

dat was niet altijd zo tof.

Dus ze kreeg er een broertje bij

en was niet erg blij.

Zo’n klein hondje teer

wat is het dan nog meer.

Rauzen, hollen en rennen,

zou hij dat ook kennen.

Doch Bram was ook niet gek ‘hij had haar door’

en Bets ging op haar bek.

Bets en Bram, leuke honden

die elke dag de vreugde niet opkonden.

Genieten van hun leven,

want een hondenleven is maar even.

Trudy v.d.Velde

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VERLOREN OORDEEL

Ik raak je aan,
je spieren voelen verlamt
je stap is onzeker
en je blik berustend

Je wist het al langer dan vandaag
je voelde het langzaam vechten
in je tengere lichaam
en je wist dat het winnen zou

Geen enkele moment heb je opgegeven
Nu is het te laat, het oordeel is geveld
of onder woorden gebracht
het nakende afscheid duidelijk

Je ogen tonen geen angst
enkel berusting, en misschien verdriet
Je kalmte komt vanbinnen
Je lichaam kan de pijn niet dragen,
maar je ziel is helder.

Ik kijk je aan
hoe komt het toch, dat jij mij opvrolijken moet
Dat jouw levenslust zoveel groter is dan de mijne
Terwijl je zelf vecht voor een verloren zaak,
je toch mijn tranen wilt drogen.

Mioeke

 

WATER

Het grootste deel van onze planeet

bestaat uit het vocht dat water heet.

Als de dieren konden huilen

zouden we nergens kunnen schuilen.

Wij zouden terecht verdrinken in hun leed.

Ria
 

 

 

 

 

 

 

 

REQUIEM VOOR EEN MUSKUSRAT

De pieper gaat, wat zou dat kunnen zijn?

Een vrouwenstem aan de andere kant van de lijn.

Nee, nu eens niet voor een hond of een kat

maar: Komen jullie soms ook voor een gewonde rat?

Waarom niet mevrouw, hoor eens hier

een rat is toch zeker ook een dier?

Je ligt in het gras dicht bij de sloot.

Een meisje vraagt ons: gaat hij nu dood?

Zij kijkt zowaar een beetje verdrietig

Wat moeten we zeggen, we voelen ons nietig.

We nemen je mee op je laatste reis.

Wie weet is er wel een ratten paradijs.

Niemand zal je missen, dat staat wel vast.

Je bent de mensheid alleen maar tot last.

Een rattenleven lijkt van generlei waarde

Er zijn nog zoveel ratten op deze aarde!

 

Joke   (oud medewerkster dierenambulance)

                                                                    

HET DIER "JE VRIEND"

Je hoort zo vaak: "dat stomme dier"!

toch kunnen dieren spreken.

Dat weet een ieder die wel eens

een dier heeft aangekeken.

Want in die ogen, elke kleur

daar staat zoveel te lezen:

Ze drukken vriendschap,liefde uit,

het kan ook droefheid wezen,

omdat een dier heel goed beseft

wat mensenharten voelen...

Ze dragen ons verdriet dan mee!

Hun ogen zijn als poelen

van helder water,rein en klaar,

ze kunnen smeken... vragen

en lachen ook, als wij hen soms

liefkozend,stoeiend plagen.

Een vriend die eerlijk is en trouw,

ons volgt op onze wegen...

Wie met zo'n dier het leven deelt,

heeft een groot geschenk gekregen!
 

Hacek

MIJN VRIENDIN SHEILA

Mijn vriendin voor het leven

wat zou ik er voor wilen geven

om nog een keer

door jouw vacht te strelen

en mijn eten met je te delen.

Met het mooie weer

naar het park gaan

al zou ik ook met jou

in de stromende regen

willen staan

je hebt in die zeven jaren

niets misdaan daarom

weet ik zeker dat je naar

de "hondenhemel" bent gegaan.

 

Ingrid

(met toestemming overgenomen uit de straatkrant)

EEN GEDUPEERDE DOBERMANN

Ik keek mijn baas met verdrietige ogen aan.
Waarom moest jij mij zo slaan ?
Vaak zat ik in het nauw.
Toch bleef ik mijn baasje trouw.
Ik ben verlost door een echte vriend,
die zei, lieve hond dit heb jij niet verdiend.
Ik hou van dieren en mensen.
Een goede baas, dat zou ik wensen.
Die mij leiding kan geven en wil opvoeden,
Dit voor ons beiden ten goede.
Als dank zal ik deze baas mijn liefde geven,
om samen als maatjes door te gaan in het leven.


Janet
AFSCHEID VAN ZIJN  HOND
 
Een dag om nooit te vergeten,
Hij krijgt de leeftijd je had het kunnen weten.
Maar wie wil daar nu aan denken,
Je had hem het liefst nog jaren willen schenken.
Maar nu is hij er niet meer,
mijn geliefde is verdrietig en dat doet zeer.
Zijn hond was zijn kind,zijn beste vriend,
hij hield heel veel van hem en had zijn trouw verdiend.
 
Els

BEERTJE

waar ben je?
ik ken je
je kwam altijd thuis
maar nu niet meer
het doet zo'n zeer
Ben je er morgen weer?

Aanvulling  (einde)

Beertje is dood
gevonden in de sloot
gebroken poot
Aangereden?
weggesmeten!
generlei waarde
Dat op deze aarde

Piet

VOOR JONAS

Stonden wij 's ochtends op
Om naar school of het werk te gaan
Dan keek hij je elke weer
Met zijn grote, mooie ogen aan

Hij vroeg dan om een knuffel
Met een lang en luid gemiauw
Alsof hij dan zeggen wilde
Ik hou ook van jou

Ging je dan naar buiten
Liep hij altijd met je mee
Zo was je nooit alleen
Maar altijd gezellig met z'n twee

En ook bij het uitlaten van de hond
Zowel 's morgens vroeg als 's avonds laat
Liep hij altijd vrolijk met je mee
Tot aan het einde van de straat

We zullen nog veel aan hem denken
Zijn mooie ogen, zijn vacht, zacht als dons

Mensen zeggen: het was toch maar een kat
Maar jonas was er niet zomaar eentje,

Dat was die van ons.
 

 

MIEP

Lieve Miep

We waren op vakantie, hoe kon ik nou weten dat er zoiets zou kunnen gebeuren?

Toen we terug kwamen zagen we wel de andere vier maar jij zat er niet bij.

We zijn wezen zoeken in straten en hoeken, maar geen Miep, nergens.

Zelfs een week later was je er nog niet, maar toen kwam de overbuurvrouw met het nieuws, kom eens mee.

Is dit jullie kat? En ja hoor, daar lag je dood! Was je aangereden of iets anders? Ik mocht je niet meer zien van mijn vader en moeder, maar je bent weg en ik kan je nooit meer zien. Nu is het te laat.

Miep wist je al dat Muschie zwanger is? Ik hoop dat er een poesje bij is dat op jou lijkt.

Je had nog lang mee kunnen gaan je was pas vier en ik elf we hadden samen meer kunnen beleven.

Sascha
 

 

Wanneer ik denk aan alle dieren die ik heb liefgehad, gekoesterd en van gehouden, vind ik troost bij dit gedicht, geschreven door Levi Weemoed, waarschijnlijk in de jaren 60 of 70.

Vanaf de dag dat ik mensen zag, lag ik liever in de grond.
Maar zeg me ach, wie troost dan 's nachts
mijn bange witte hond.
 

Yolande

 
Een gedicht voor mijn kat, die opeens niet meer thuis is gekomen.  
Ooit zal ik begrijpen waarom!
 
Jeetje, wat doet dit pijn.
We hadden het met jou best wel fijn.
Ik had ons afscheid toch heel anders voorgesteld.
Niet zo, dat ik zou zijn uitgeteld.
Ik heb om je gelachen en ik heb op je gekoerd,
maar door jouw gaan ben ik nu echt gevloerd.
Waarom na 14 jaar?
Ik was nog lang niet met je klaar.
Ik wil je bedanken voor de liefde die je ons heb gegeven.
Ik hoop dat ik je ooit nog eens tegen kom in een ander leven.
Ik mis je
 
Mw. Bos

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als afscheidsbrief voor mijn liefste Groenendaeler Figaro die 11 jaar en 3 maanden oud werd.

"Hommage aan Figaro"

Lieve schat,
 
11 jaar geleden kwam jij in ons leven, een lief, zacht bolletje wol.
 
11 jaren waarin jij ons héél véél hebt gegeven. Je Liefde, je trouw, je vriendschap,  je warmte, je was het zonnetje in ons huis.
 
Nu ben ik je vrouwtje en je baasje intens verdrietig en radeloos. Hoe moeten wij nu verder zonder jou ???
 
Hoe moeten wij gaan slapen in een kamer gevuld met leegte.
 
Geen ochtend spelletjes meer, geen stokje verstoppertje aan zee, geen lieve natte snoet bij het binnenkomen, nooit meer je hoofdje zien met die speciale blik als ik zei “toer doen” of “dodo doen”, en nog zoveel meer……………
 
Vandaag las ik, lieve schat, een verhaal over de “regenboog-brug” daar waar alle dieren samenkomen die heel véél voor iemand hebben betekend.
 
Daar ben jij  nu ook, dat weet ik.
 
Daar kan je nu terug rennen en spelen met alle andere hondjes en met onze Zappa. Daar ben je nu terug gezond en wel.
 
En zoals in dit verhaal, zal je op een dag, stoppen met rennen als je één van ons beiden ziet afkomen. Hopelijk, ben ik je vrouwtje de eerste, want ik popel van ongeduld om terug je natte lieve snoet te voelen, om je te omhelzen, om je terug te kunnen zeggen hoeveel ik van je hou, lieve jonge, grote vent, vriend, lieve schat.
 
Daar bestaat géén tijd, voor jou niet en dat is voor je vrouwtje een grote geruststelling, wij daarentegen moeten geduldig wachten en proberen verder te leven met onze pijn.
 
Tot dan Figarootje, lieve schat, dan gaan wij samen over de Regenboog-brug. Dan blijft er een eeuwigheid van liefde.
 
Jouw vrouwtje
 

 

Dit is een gedicht ter herinnering aan al mijn honden die ik in der loop der jaren heb moeten laten inslapen.
Vooral voor Brenda, waar ik een speciale band mee had.

Al gaf mijn staart zijn laatste groet....

Als ik eens broos en zwak zal zijn
en niet maar slapen kan van pijn
doe dan wat nodig is, want och
die laatste dag verliest men toch

Ik weet dat het je droef zal maken
dwing toch jezelf niet te verzaken
dan, meer dan enig and're dag
blijkt wat je liefde echt vermag

Wij hadden het jarenlang zo goed
dat geeft toch ook die laatste moed
jij wilt toch ook niet dat ik lijdt?
Laat mij dus gaan te rechter tijd

en breng mij waar men hulp mij biedt
een bede slechts: verlaat mij niet !
Houdt mij zacht pratend tegen je aan
totdat mijn ogen breken gaan
je weet, al is dat later pas
dat dit heus voor mijn bestwil was

Al gaf mijn staart de laatste groet
Ik lijd niet meer en dat is goed
treur niet omdat het lot bewerkt
Dat jij; juist jij, mijn tijd beperkt

Wij waren elkaar toch zo na
laat dat een troost zijn, als ik ga......


Jullie vrouwtje Bep.

 

Een gedicht voor mijn lieve kleine Mimi, een chihuahua hondje van 1 jaar en verdwenen na een inbraak

Lieve Mimi


Je vindt het leuk om te knuffelen
Je kijkt met je lieve ogen me zo hartverwarmend aan
Je kunt heel hard rennen in het maisveld
Je kunt je helemaal inrollen in je mand en dekbed
Je zat heel sterk en groot in de fietsmand
Mimi ik vind je lief
Je bent zo warm, gezellig
Wammes plagen en bijten in z'n staart
tranen in je ogen
Nu in die van mij...
Lieve Mimi kom je gauw?